Phoenix, Arizona. Onsprekelijk vroeg voor een zaterdag. Christen en Hunter pikken mij op aan een stille straathoek en samen rijden we richting de Superstition Mountains, een woestijnachtig berggebied ten oosten van Phoenix. Ze lachen dat ze maar drie uur geslapen hebben door een wild uitgelopen feest. Met mijn jetlag erbovenop zouden we samen behoorlijk brak moeten zijn, maar niemand kan zwijgen en we babbelen aan een stuk door.  Over Phoenix, België, fotografie, hoe ze elkaar hebben leren kennen, wedstrijden lassowerpen. Ik vertel dat ik gehoord heb dat er af en toe wilde paarden rondwaren in het gebied waar we heen gaan. Christen en Hunter hebben er allebei nog nooit gezien, dus mijn hoop staat op een laag pitje. Maar na een tijdje rijden op een stille weg in het natuurgebied zien we beweging – enkele wilde paarden die gracieus de weg oversteken. Met ingehouden adem kijken we hoe ze de ochtendschemer in galopperen. Nadien wordt de ochtend alleen maar beter: de zonsopgang boven Lake Saguaro met als enige gezelschap enkele stille vissers. Overal cactussen (cacti?) als wolkenkrabbers. De ochtendkoelte die langzaam plaatsmaakt voor een warmte die net niet broeierig is. Keitjes schieten op de Salt River. Getrakteerd worden op Mexicaans ontbijt (chilaquiles!) nadien. Arizona Arizo-ja!

Leave A

Comment