Julie en Tanmay leerden elkaar al reizend kennen. Sinds hun ontmoeting woonde Tanmay in New York City, California, Mumbai en Chicago, terwijl Julie verhuisde van België naar New York City, Atlanta en Rotterdam. Afspreken deden ze al reizend tussen Europa en de Verenigde Staten, en in bestemmingen die doen dromen zoals Vietnam en de Dominicaanse Republiek. Uiteindelijk belandden ze samen in het levendige San Francisco. Maar waar trouw je wanneer je gasten wil uitnodigen uit India, België, Indonesië en de Verenigde Staten? Sowieso werd dit huwelijk een destination wedding voor een groot deel van de gastenlijst. Uiteindelijk besloten Julie en Tanmay in India te trouwen. Niet in Chandigarh, waar Tanmay opgroeide, maar in het intrigerende Rajasthan. Helemaal in het Westen van Rajasthan, middenin de Tharwoestijn, ligt Jaisalmer. De gouden stad. Wie daar langs rijdt, nog verder de woestijn in, komt uit bij het fabelachtige Suryagarh. Een plaats die recht uit Duizend-en-een-Nacht lijkt te komen, vol mysterieuze hoekjes en fijne details. Pauwen schrijden er fier rond en bij het ontbijt verschijnt een snoezig paar ezeltjes, Romeo en Juliette. Rond het hotel liggen tuinen die opgefleurd worden door de felste bloemen. Dat alles was de setting voor drie (eigenlijk vier) dagen onstuimig feesten, waarbij de locaties steeds mooier werden, de kleren steeds kleurrijker en de sfeer exuberanter.

Wat volgt is een lange blogpost die vier dagen feest probeert samen te vatten. Vier dagen vol verbroederen tussen de verschillende families en vrienden, enthousiaste knuffels, het leren kennen van elkaars tradities (ik betwijfel of de Thar ooit eerder een Connemara met alles erop en eraan had meegemaakt, en of dat ooit nog zal gebeuren), fantastisch eten, muziek, dansen tot in de vroege uren. De chronologie van wat je hieronder te zien krijgt:

  • Dag 1: Aankomst in het hotel, en het aanbrengen van henna bij Julie. Verwelkoming van de familie van de mama van Tanmay.
  • Dag 2: Verwelkoming van de gasten en sangeet. De sangeet is een evenement voor vrienden en familie om samen de feestelijkheden op te starten. Vrienden en familie zetten hun beste beentje voor met optredens.
  • Dag 3: Mehendi – het aanbrengen van henna op de handen en voeten van de vrouwen. Hoe donkerder de henna op de handen van de bruid, hoe beter ze zou opschieten met haar schoonmoeder en hoe dieper de liefde tussen bruid en bruidegom. Nadien een Westerse ceremonie, ingezegend door de tante van Julie, en ‘s avonds een feest zonder weerga met uitzicht op het hotel.
  • Dag 4: Op deze dag vonden de Indische ceremonies plaats, waaronder de Haldi, Baraat en Pheras, en het laatste avondfeest.
De week voor de trouw reisde ik door Rajasthan met Julie, haar broer en vrienden. Na een week samen reizen en vier intense dagen leek het alsof ik hen al jaren kende.  Op dag drie zei Julie: “Soms vergeet ik dat je onze huwelijksfotograaf bent, ik beschouw je intussen als vriendin”, en het voelde alsof mijn hart een bad nam in honing. Fotograferen zonder een band op te bouwen met de mensen voor mijn lens is onmogelijk. De mensen die ik in Jaisalmer heb leren kennen ga ik nooit, nooit, nooit vergeten.

Leave A

Comment