Elke en ik groeiden allebei op in het lieflijke Dilbeek. Van haar ouderlijk huis tot het mijne is het maar liefst 8 minuten wandelen, als je tenminste je best doet om niet te snel te stappen. Toch zijn we elkaar nooit tegengekomen. Toen Elke mij mailde om te vragen of ik eind augustus nog vrij was om hun trouw te fotograferen, klapte ik in mijn handen van geluk. Na jaren als tiener vanop een afstandje feestende koppels het gemeentehuis zien binnen- en buitenduiken zelf eens een trouw fotograferen in mijn heimat – ja, graag! Onze eerste ontmoeting gebeurde bizar genoeg niet in Dilbeek, maar een slordige 10.000km verder. Want toeval o toeval, Elke en Rodrigo wonen in Kaapstad, waar wij deze zomer aan onze rondreis door Zuid-Afrika begonnen. Enkele weken later zagen we elkaar terug aan het gemeentehuis van Dilbeek, voor wat de meest enthousiaste ceremonie moet zijn geweest die de gemeente ooit heeft gezien. Toekomen en high fives krijgen van de bruidegom, uitbundig Portugees geschater horen, mama’s tranen zien wegpinken, Zuid-Afrikaanse bloemen in het boeket zien = weten dat de foto’s geweldig worden. Bedankt, wanderlusters!

Leave A

Comment