De ochtend na onze elopement shoot besloten Sam en Ryan verder de natuur in te trekken. Je hoeft in Sedona niet zo ontzettend ver te stappen om mooie plaatsen te zien. Achter iedere hoek vind je nieuwe kleuren, nieuwe majestueuze rotsformaties. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom de streek allerlei zweverige figuren aantrekt. Vortexzoekers en kristallenlezers. Ik ben niet zo vatbaar voor mystiek, maar wandelen tussen landschappen die zo’n 300 miljoen jaar geleden gevormd zijn: het doet wel iets. In de vroege ochtend volgden we een stoffige weg die zo rood was dat de rest van de wereld er een beetje blauw van werd. Na een half uur klimmen kwamen we bij onze bestemming: Devil’s Bridge. Toen Sam en Ryan op de brug liepen, knikten mijn knieën een beetje, half uit schrik voor hen, half omdat ik zelf op de rand van een kleine afgrond stond. Maar op de rand gebeuren soms de mooiste dingen.

Leave A

Comment